คอลัมนิสต์ : ซัมเมอร์ฮิลล์

อย่าเห่อแข้งใหม่...ปัญหาเก่ายังแก้ไม่ได้...

5 ก.พ. 2563
 
 
บรูโน่ แฟร์นันเดส ประเดิมสนามกับ แมนฯ ยูไนเต็ด เรียบร้อยแล้วเป็นอย่างไรกันบ้างล่ะ?
 
จากเดิมที่คาดการเอาไว้แล้วว่าอดีตกัปตันทีม สปอร์ติ้ง ลิสบอน สามารถลงเล่นได้สองบทบาทตามแท็กติกของ โอเล่ กุนนาร์ โซลชา ก็คือ มิดฟิลด์ตัวกลาง กับ หน้าต่ำ
 
นี่คือไฮไลท์สำคัญที่แฟนปีศาจแดงอยากจะรู้ว่า แฟร์นันเดส จะเล่นตำแหน่งไหน?
 
ปรากฏว่ากุนซือปีศาจแดงจับลงเล่นทั้งสองบทบาทในเกมเสมอ วูล์ฟแฮมป์ตัน 0-0 ที่ โอลด์ แทร็ฟฟอร์ด 
 
หากจะวิเคราะห์ฟอร์มการเล่นของ แฟร์นันเดส ต้องแยกออกเป็นสองภาค คือตัวเขาเองกับเพื่อนร่วมทีมที่เล่นกันได้แย่ต่อเนื่องนับถึงตอนนี้เก็บได้เพียงแค่ 4 จาก 15 คะแนนเต็มตั้งแต่ปีใหม่
 
45 นาทีแรก โซลชา จัดทีมลงตามแท็กติก 4-2-3-1 แฟร์นันเดส เป็นหน้าต่ำคอยสนับสนุน อองโตนี่ มาร์กซิยาล โดยมี เฟร็ด กับ อันเดรียส เปเรยร่า เป็นมิดฟิลด์คู่กลาง
 
ด้วยความที่ แฟร์นันเดส เป็นมิดฟิลด์ตัวกลางธรรมชาติ บ่อยครั้งจะเห็นว่ามักจะลงต่ำมาล้วงบอลหรือหาที่ว่าง ไม่ได้ลอยอยู่แต่ด้านบนหน้ากรอบเขตโทษคู่แข่ง
 
ตำแหน่งหมายเลข 10 หรือ "หน้าต่ำ" ต้องมีความคล่องตัวพลิกบอลซ้าย-ขวาคล่องแคล่ว เล่นพื้นที่แคบเก่ง ต่อบอลทำชิ่งเร็วว่องไว ซึ่งต้องให้เวลามากกว่านี้หากจะฟันธง แฟร์นันเดส ว่าเหมาะหรือไม่
 
บรูโน่ ทำหน้าที่ "หน้าต่ำ" ได้ดีระดับหนึ่ง แต่การประสานงานกับเพื่อนร่วมทีมต้องใช้เวลามากพอสมควร ก็เพราะความใหม่ที่ไม่เคยเล่นร่วมกันมาก่อน
 
ขนาดทีมชุดปัจจุบันที่เล่นด้วยกันมานานยังรับ-ส่งบอลกันขาดๆ เกินๆ นับประสาอะไรกับแข้งใหม่อย่าง แฟร์นันเดส ...
 
ครึ่งหลัง โซลชา ปรับตำแหน่งให้ แฟร์นันเดส ลงมายืนมิดฟิลด์ตัวกลางขยับ เปเรยร่า ไปเป็นกราบซ้าย มันก็มีข้อดีอีกแบบคือมีตัวตั้งเกมกำหนดทิศทางการจ่ายบอลสั้นยาว
 
บทบาทกองกลาง บรูโน่ ก็ทำได้ดีทีเดียว แต่อยู่ต่ำมากไปหน่อย ห่างไกลจากกรอบเขตโทษ มันกลายเป็น เฟร็ด ที่ขยับขึ้นหน้ามากกว่า
 
ตรงนี้เป็นการบ้านของ โซลชา ว่ากับทีมปีศาจแดง ถ้าจะได้ประโยชน์จาก บรูโน่ แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย ควรจะเล่นบทบาทไหนดี?
 
ภาพรวมแข้งโปรตุกีสวัย 25 ปีทำได้ดีในระดับหนึ่งเมื่อมองไปที่เพิ่งจะย้ายมาไม่กี่ชั่วโมง ลงซ้อมเพียงแค่ครั้งเดียว ทุกอย่างใหม่หมดไม่มีเวลาปรับตัว
 
โชว์ให้เห็นวิสัยทัศน์ในการจ่ายบอลสั้น-ยาวในอีกมิติหนึ่งที่ทีมชุดปัจจุบันขาดหายไป และการเตะลูกนิ่งที่จะเข้ามาเพิ่มเป็นอีกหนึ่งทางเลือกในเกมรุก
 
นั่นเป็นประเด็นของ แฟร์นันเดส ที่ยังต้องรอเวลาปรับตัว... ทีนี้มาดูประเด็นการเล่นของทีมกันบ้าง ซึ่งก็ไม่มีอะไรที่พัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น...
 
วิธีการเล่นเกมยังคงพื้นๆ เซ็ตบอลตั้งเกมรุกตามแพทเทิร์น...ซ้ายไปขวา...ขวาไปซ้าย...และที่สำคัญซึ่งเราเห็นจนชินคือการ...ส่งบอลลงด้านหลัง
 
โซลชา ต้องแก้ไข จุดนี้เป็นปัญหาใหญ่เมื่อโดนคู่แข่งบีบเข้าหาต้องพยายามเอาบอลขึ้นแดนบน ไม่ว่าจะเป็นการเอาตัวรอดด้วยตัวเอง หรือเพื่อนร่วมทีมขยับตัวเคลื่อนไหวให้มากขึ้น
 
เป็นธรรมดาเมื่อโดนบีบเร่งเข้าหาแล้วไม่สามารถส่งบอลขึ้นหน้าได้ ก็ต้องเกี่ยวม้วนกลับลงหลังส่งต่อไป สุดท้ายโดนไล่ไปถึง ดาบิด เด เคอา ที่ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าเตะทิ้งขึ้นไป
 
การเตะสาดโด่งไปข้างก็เท่ากับวัดวา ลุ้นเก็บบอลจังหวะสองซึ่งไม่มีความแน่นอนเลยว่าลูกบอลจะอยู่กับฝ่ายเราเสมอ ดังนั้นรูปเกมของปีศาจแดงในแต่ละนัดจึงเป็นอย่างที่เห็น
 
แข้ง แมนฯ ยูไนเต็ด หลายคนมีลูกบอลในครอบครองแล้วไม่สามารถทำให้เกิดประโยชน์ต่อตัวเองและทีม ตรงจุดนี้ต้องรับผิดชอบร่วมกัน มันเป็นปัญหาลูกโซ่เมื่อเคลื่อนที่กันน้อยการรับ-ส่งบอลก็ยาก
 
ผลกระทบใหญ่ต่อเนื่องมาก็คือรูปแบบการเล่นเกมรุกที่ดาดเกินไป ยากจะเจาะผ่านแนวรับคู่แข่ง เพราะขาดจินตนาการและลูกพลิกแพลง...
 
การฝากบอลทำชิ่ง...การเลี้ยงทะลุทะลวง...การทำ 2 ต่อ 1 เพื่อให้ได้เปรียบ...นี่คือตัวอย่างเบสิกของเกมรุกแต่ แมนฯ ยูไนเต็ด เล่นออกมาประสิทธิภาพต่ำมาก
 
บอลยาวเปลี่ยนแกนซ้าย-ขวาหรือตวัดข้ามไปมุมธงสองฝั่ง หรือการฉวยโอกาสจากจังหวะสวนกลับด้วยบอลยาวแทบไม่มีให้เห็น เพราะไม่มีใครวางบอลได้แม่นยำทรงประสิทธิภาพ ยิ่งทำให้วิธีการเล่นถูกจำกัดวงแคบเข้าไปอีก
 
ทั้งหลายทั้งปวงที่ว่าจะไปโทษผู้เล่นอย่างเดียวไม่ได้ คนที่ต้องรับผิดชอบเต็มตัวก็คือ โซลชา...
 
โอเล่ ต้องมีกลยุทธ์การเล่นที่หลากหลาย มีประสิทธิภาพกว่านี้ ผู้เล่นฟูลแบ็กกับปีกสองข้างไม่สามารถใช้ความสามารถของตัวเองและพื้นที่ด้านกว้างของสนามให้เกิดประโยชน์แบบเต็มประสิทธิภาพ
 
บ่อยครั้งที่เราเห็นฟุตบอลของปีศาจแดงไปตายที่ด้านข้าง เพราะวิธีคิดวิธีเล่นของ แบ็ก กับ ปีก ขาดจินตนาการและลูกล่อลูกชนที่ดีพอจะเอาชนะคู่แข่ง
 
เมื่อขึ้นเกมรุกด้านข้างไม่ได้การ เจาะด้านในยิ่งเป็นปัญหาใหญ่เพราะมิดฟิลด์คู่กลาง อย่าง เฟร็ด, เปเรยร่า, สกอตต์ แม็คโทมิเนย์ หรือ เนมานย่า มาติช ไม่มีจุดเด่นในเรื่องการสร้างสรรค์เกมรุก
 
บวกกับวิธีการเล่นที่พื้นๆ การรับ-ส่งบอลที่ผิดพลาดอยู่ตลอดเวลาบ่อยครั้งเพียงแค่ระยะ 5-10 หลาก็พลาดกันแล้ว...มันไม่น่าแปลกใจว่าทำไมผลงานของทีมถึงแย่แบบนี้
 
เวลานี้เราไม่ต้องไปพูดถึงตัวผู้เล่นที่เจ็บอย่าง ปอล ป๊อกบา กับ มาร์คัส แรชฟอร์ด หรือว่าซัมเมอร์นี้จะซื้อใครมาเพิ่มดี...สิ่งที่อยากเห็นคือการแก้ปัญหาของ โซลชา
 
การสร้างรูปแบบการเล่น...การจัดวางตัวผู้เล่น...ไม่ใช่เรื่องยาก สิ่งที่ยากคือทำอย่างไรเมื่อลงไปเล่นแล้วออกมามีประสิทธิภาพ เมื่อเกิดความผิดพลาดจะแก้ปัญหาอย่างไร
 
หน้าที่โค้ชทุกคนคือการแก้ปัญหาในแต่ละเกม...มันไม่มีทีมฟุตบอลทีมไหนที่สมบูรณ์แบบ โค้ชทุกทีมต้องพยายามลดข้อผิดพลาดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
 
สำหรับ โซลชา เวลานี้ยังแก้ไม่ตกในหลายๆ เรื่องซึ่งเป็นปัญหาเก่าตลอด 18 เดือนที่ผ่านมาแล้วจะไปหวังพัฒนาการจากที่ไหนได้...
 
พยายามมองโลกในแง่ดีถ้า ป๊อกบา-แรชฟอร์ด-แม็คโทมิเนย์ หายเจ็บกลับมาพร้อมหน้า โซลชา อาจจะทำอะไรได้ง่ายขึ้น
 
 
ซัมเมอร์ฮิลล์